Zondag 15 juni: verplaatsing per auto naar Wershofen + rit 1
De verplaatsing per auto verliep
probleemloos. Alle auto's arriveerden op de parking van ons hotel
binnen een tijdspanne van ongeveer 20 minuten (tussen 9u10 en 9u30).
Rit 1 - 105 km (1655 hm)
Wegwijzer:
Wershofen, Hummel, Falkenberg, Tondorf, Engelgau, Nettersheim, Marmagen,
Wahlen, Krekel, Benenberg, Hecken, Kreuzberg, Winten, Manscheid, Wiesen,
Reifferscheid, Oberreifferscheid, Rescheid, Neuhaus, Dahlem,
Stadtkyll, Jünkerath, Esch, Waldorf, Ahrmühle, Ripsdorf, Höneberg, Hüngersdorf,
Oberaheck, Reetzer Mühle, Reetz, 'Freilinger See', Ohlenhard, Wershofen.
Helemaal aan het einde van de rit maakten we nog een toertje door
Wershofen.
Koekenstop:
op parking aan de kerk van Kreuzberg
(km 34,7 -
foto).
Middagpauze: op parking aan kerkhof
'Kriegsgräberstätte'
in Stadtkyll (km 64,7 -
foto).
Start aan het hotel: 9u50 - Aankomst laatste fietser aan het hotel: 16u10.
Het weer:
Tijdens het laatste deel van onze autorit reden we door zeer dichte mist,
maar bij onze start met de fiets in Wershofen om 9u50 was daar nog weinig van te
merken. In het eerste deel van de rit bleef het zwaarbewolkt, met af en toe wat verwaarloosbare miezer. Vanaf kilometer 30 kregen we mooie
vergezichten te zien, al bleef de hemel nog lange tijd grijs en bewolkt. Pas
rond 14u30 kwam de
zon tevoorschijn en kregen we nog een bijna zomers einde van onze rit. Matige
westenwind. Temperatuur: van 14 tot 20°. Een prima start van onze
vierdaagse!
Vandaag waren er twee volgwagens: de camionette van Valckenier - met
Marc aan het stuur tot aan de koekenstop (km 34,7), daarna Herald - en de Dacia van Staf.
Er
waren
wegenwerken in Tondorf (km 11,3),
waar we gelukkig met wat zigzaggen met de wagens konden doorrijden. Even
later moesten we in Nettersheim (km 19) een omleiding van ongeveer 500
meter volgen.
Na onze middagpauze in Stadtkyll (km 64,7) namen we een stukje van de
Kyll-Radweg. De camionette moest hier de steenweg volgen en wachtte
de fietsers 4 km verder op in Jünkerath.
Op kilometer 86,6 was door de 'Tour de Ahrtal'
de steenweg B258 in het Ahrtal afgesloten. De fietsers konden doorrijden, maar onze volgwagens
moesten via de GPS een ander
traject zoeken. Maar: eind goed, al goed - op 1 km van Wershofen
kwam alles weer samen!
Na
aankomst op
het terras van ons hotel werden we door een enthousiaste nieuwkomer
Alain meteen getrakteerd op een grote, welgekomen pint - een mooi gebaar
en een sterke entree!
|
Maandag 16 juni: rit 2
Rit
2 - 111 km (2270 hm)
Wegwijzer:
Wershofen, 'Ahr Brücke',
Fuchshofen, Eichenbach, Aremberg, Dorsel, Ahrdorf, Uedelhoven, Leudersdorf,
Nollenbach,
Kerpen, Berndorf, Hillesheim, Lammersdorf, Dohm, Bewingen
(Gerolstein), 'Adler- & Wolfspark Kasselburg' (kasteel), Pelm,
Gees, Neroth, Neunkirchen (Daun), Steinborn, Waldköningen,
Hinterweiler, Betteldorf, Zilsdorf, Stroheich, Nohn, Dankerath,
Trierscheid, Kirmutscheid, Rodder, Reifferscheid, Füchshofen,
Laufenbacherhof,
'Ahr Brücke', Wershofen.
Koekenstop:
op pleintje rechtover
het voormalige Hotel Bürghof in
Kerpen
(km 33,7 -
foto).
Middagpauze:
in speeltuintje 'Auf dem Beiengarten' in
Hinterweiler
(km 67,6 -
foto).
Start aan het hotel: 9u07 - Aankomst laatste fietser aan het hotel: 16u30.
Het weer:
Droog met afwisselend zon en wolken.
Zwakke wind uit noordwest. Temperatuur: van 16 tot 21°.
Vandaag volgde alleen de camionette van Valckenier.
Marc VA reed tot aan het 'Adler-
und Wolfspark Kasselburg', net voor Pelm (km 47,2); daarna
nam Herald het over voor de rest van de rit.
Aan de koekenstop in Kerpen (km 33,7) merkten we dat Edy C ontbrak.
Blijkbaar had hij een kilometer eerder de afslag gemist. Gelukkig bracht
een telefoontje soelaas en vond hij ons een tiental minuten later terug.
In Hillesheim (km 39)
waren er wegenwerken waar de camionette niet kon passeren. Via een omweg van 8 km
sloot
ze iets later toch weer aan bij de fietsers.
Dit was een
echte
pechdag voor Theo.
Eerst kwam hij al bij de start ten val, daarna ging het opnieuw mis in Aremberg, dit keer door een blokkerend versnellingsaparaat. En
alsof dat nog niet genoeg was, reed hij op 9 km van het einde ook nog
eens lek. Hierdoor moest de camionette van in
Fuchshofen verschillende kilometers terugrijden, over een erg
smalle, bijzonder bochtige en steil oplopende weg. Niemand wist nog wie
waar reed. Het werd dus een zeer verwarrend einde van de rit. De eerste
fietsers
zaten al iets na 16 u op het terras, de laatsten arriveerden pas een
half uur later.
|
Dinsdag 17 juni: rit 3
Rit
3 - 103 km (2075 hm)
Wegwijzer:
Wershofen,
'Ahr Brücke', Schuld, Winnerath, Reifferscheid, Honerath, Adenau, Hochacht (nabij
de 'Hohe Acht',
met 747 m de hoogste top van de Eifel), Kaltenborn, Jammelshofen,
Arft, Langenfeld, Acht, Oberwelschenbach, Büchel, Wanderath, Oberbaar,
Mittelbaar, Niederbaar, Nitz, Drees, Welcherath, Meuspath, Nürburg,
Nürburgring (racecircuit), Barweiler, Pomster, Kirmutscheid, Hoffeld,
Müsch, Antweiler, Aremberg, Lommersdorf, Ohlenhard, Wershofen.
Koekenstop: op pleintje aan de kerk in
Kaltenborn (km 32,1 -
foto).
Middagpauze: op parking aan de ingang van de
Nürburgring (km 66,1
-
foto).
Start
aan het hotel: 9 u - Aankomst laatste fietser
aan het hotel: 16u40.
Het weer:
Droog met veel zon, afgewisseld met wolkenvelden.
Matige noordwestenwind. Temperatuur: van 17 tot 24°.
Vandaag volgde enkel de camionette van Valckenier. Marc VA reed tot aan
de koekenstop (km 32,1), daarna nam Herald het over voor de rest van de
rit.
Ons peloton vertrok om 9 uur stipt aan het hotel, maar niemand had
opgemerkt dat Eric ontbrak. Een minuut of twee later kwam hij
naar buiten, zette de achtervolging in en haalde de groep in aan het einde van de 5 kilometer lange
afdaling naar de Ahrvallei, waarmee de rit begon.
Tijdens onze middagstop was er tijd voorzien voor wat
sightseeing in en rond de indrukwekkende
Nürburgring.
Toch waren het alleen
Marc en Staf die van deze unieke kans gebruik
maakten - de 17 anderen bleken duidelijk niet geïnteresseerd.
Na de middagpauze - het was toen al 15u30 - namen de fietsers de weg
tussen de parkings aan de zuidkant van het autocircuit. De camionette
mocht hier niet volgen en reed via de grote steenweg, waar ze de
fietsers enkele kilometers verder opwachtte.
|
Woensdag 18 juni: rit 4 + terugkeer per auto naar huis
Met inkorting:
Rit 4A - 67 km (1265 hm)
Zonder inkorting:
Rit 4B -
74 km (1360 hm)
Beknopte wegwijzer:
Wershofen,
Marthel, Heistert, Pitscheid, Schuld, Arscheid, Sierscheid, Insul, Liers,
Obliers, Plittersdorf, Hürnig, Binzenbach, Kirchsahr, Lanzerath, Eichen, Maulbach, Scheuren, Houverath, Limbach, Wald, Scheuerheck,
Parkplatz Bleielsnück - Mahlberg,
Reckerscheid, Willerscheid, Honerath, Nitterscheid, Mutscheid, Sasserath,
Heistert, Marthel, Wershofen.
Koekenstop:
op pleintje aan de Mühlenweg in
Plittersdorf
(km 31,5 -
foto).
Middagpauze: op
Parkplatz Bleielsnück
in Mahlberg
(A: km 48,2 / B: km 54,4 -
foto).
Start
aan het hotel: 9 u - Aankomst laatste fietser
aan het hotel: 13u40.
Na deze rit keerden we per auto terug naar huis.
De camionette vertrok om 14u15
in Wershofen
en kwam, door een grote file op de Brusselse Ring, pas om 18u20 aan in Denderleeuw.
Het weer:
Droog en hoofdzakelijk zonnig, maar regelmatig toch ook perioden met
bewolking. Matige
noordwestenwind.
Temperatuur: van 18 tot 27°.
Vandaag waren er twee volgwagens: de camionette van Valckenier, met
Herald de hele rit achter het stuur, en de
Dacia van Staf.
Onze laatste rit verliep wat chaotisch. 's
Morgens werd gevraagd - en beslist - om de rit met ongeveer 6 km in te
korten. Dit werd later nog eens bevestigd tijdens onze koekenstop in
Plittersdorf, na 31,5 km.
Jochen, Norbert, Chris en Theo
waren echter aan deze stop
voorbijgereden.
Jochen keerde - na een telefoontje - terug voor zijn bevoorrading, maar
de drie anderen reden gewoon door.
Toen de laatste fietsers ongeveer 8 km na de koekenstop op het
afgesproken inkortingspunt aankwamen, was er niemand van de voorste
groep te bekennen.
Op dat moment was het onduidelijk wie zich waar bevond.
Gelukkig kwam alles weer goed. Door tijdens onze
middagpauze in Mahlberg een half uurtje te wachten, verzamelde de hele
groep zich opnieuw. Zo konden we dan toch nog de laatste 19 km van onze
reis
met een gerust gemoed afleggen.
|
|
Varia...
We
maakten de heen- en terugreis naar Wershofen met
acht voertuigen: zeven auto's met in totaal zestien deelnemers,
en één camionette met drie deelnemers.
In totaal namen we negentien fietsen mee. Negen fietsen gingen op of in de auto's,
tien werden vervoerd
in de camionette.
De heenreis naar Wershofen
op zondag verliep probleemloos: alle voertuigen arriveerden
op de parking van het hotel tussen 9 u en 9u20.
Tijdens de eerste 30 km van rit 1 hing er hier en daar nog wat lichte
nevel, maar
daarna - en ook tijdens alle andere ritten - genoten we van schitterende
eindeloze vergezichten. Het bleef de hele reis droog, en de zon was
dikwijls van de partij. De temperatuur was telkens ideaal om in te fietsen.
Kortom: over het weer viel deze keer écht niet te klagen!
Alle vier onze ritten waren prachtig, maar ook behoorlijk pittig.
De wegen waren op de meeste plaatsen prima, al zat er in elke rit ook
wel een stuk met beschadigd wegdek. Zo zie je maar: ook in Duitsland
liggen niet alle wegen er perfect bij!
Het plannen van onze vier ritten vergde heel wat moeite, tijd,
gepuzzel en
opzoekingswerk. Aangezien er in de Eifel heel wat grote
steenwegen liggen die je als fietser maar beter vermijdt, moesten we tal van
kleine weggetjes opzoeken - vaak enkel toegankelijk voor
plaatselijk verkeer of landbouwvoertuigen. Om zeker te zijn dat onze
camionette overal kon passeren, waren twee terreinverkenningen nodig.
Maar de moeite loonde: we kregen een werkelijk prachtig parcours,
grotendeels over rustige, verkeersarme wegen.
Een overzicht van onze ritten op een interactief landkaartje:
ritten Eifel 2025
Net als de vorige jaren was het ook dit keer zo goed als
onmogelijk om gegroepeerd te blijven rijden. De onderlinge verschillen
zijn daarvoor simpelweg te groot geworden, mede door het onderscheid tussen
deelnemers zonder (12) en mét bijstand (7). Wie vooraan een beetje sportief
reed, moest dan ook meermaals per dag - soms vrij lang - wachten tot iedereen weer was
aangesloten. Gelukkig was het weer goed en het landschap prachtig, waardoor het wachten allerminst
een straf was.
Vijftien van de negentien deelnemers reden alle ritten volledig uit.
Enkel Edy C, Herald, Marc VA en Staf maakten - de ene al wat meer dan de
andere - gedeeltelijk gebruik van de volgwagens.
Maar op welke manier dan ook: een dikke proficiat aan alle deelnemers!
De
trofee voor strijdlust
en moedigste deelnemer gaat zonder twijfel naar
Chris.
Hij reed alle ritten volledig uit, zonder elektrische bijstand, met een zelden
geziene volharding en een grote positieve ingesteldheid.
Ook een dikke proficiat aan alle 65-plussers, en in het bijzonder aan
wie zonder bijstand reed. Je moet het maar doen, op die gevorderde
leeftijd.
De nieuwkomers van dit jaar,
Pascal
en
Alain
(de eerste zonder, de tweede mét bijstand) deden het voortreffelijk en
reden bijzonder veilig - wat niet altijd evident is, met al die
afdalingen.
Maar nogmaals:
een dikke proficiat aan ALLE
deelnemers!
Wat echt opviel, waren de vrij grote, mooie woningen met zeer netjes
onderhouden tuinen. En nergens in de dorpen, bossen of velden was
er zwerfvuil te bespeuren. Zo te zien houden die Duitsers het graag
proper!
Er was
heel weinig pech met de fietsen.
Een sporadisch afgelopen ketting of een klein schakelprobleempje is het
vermelden niet waard. De enige echte pech was voor
Theo, die op 9 km van het einde van rit 2 een
lekke band kreeg.
Na rit 3 verving Norbert de remschijfjes van
Alains fiets (foto).
Het terug in elkaar steken was een echt precisiewerkje, waar
ook Luc VDS zijn steentje bijdroeg door de as van het voorwiel
weer in elkaar te knutselen (foto).
Tijdens onze fietsritten
werden we begeleid door de
Renault-camionette van
Valckenier,
met afwisselend Herald en Marc VA
achter het stuur. Tijdens ritten 1 en 4 volgde ook de
Dacia Sandero van
Staf.
Over
Landgasthaus Pfahl
waren alle
deelnemers zeer tevreden.
We genoten er van comfortabele, vernieuwde kamers, een uitgebreid
en lekker ontbijtbuffet, een smakelijk avondmaal, een gezellig café,
terras én Biergarten, en gedienstig personeel.
Weinig of niets op aan te merken.
Het lunchpakket dat we meekregen uit het hotel was lekker, maar zeker
niet al te uitgebreid. Niemand hoefde echter honger te lijden, want onze
eigen bevoorrading - met een banaan, allerhande snacks en frisdranken en
water naar believen - volstond ruimschoots.
Na onze fietsritten, die steevast rond half vijf eindigden, hadden we
tot aan het avondeten (de eerste dag om 19 u, de volgende twee dagen om
19u30) ruim de tijd om onze dorst te lessen en sterke verhalen uit te
wisselen op het terras en in de biergarten van het hotel. Na het eten
bleven we binnen in het café, waar het napraten - uiteraard met een paar
drankjes - vrolijk verderging... tot sluitingstijd ons vriendelijk maar
beslist naar onze kamers dirigeerde.
Het systeem om onze dranken in het hotel af te rekenen - op een
bierkaartje - was eenvoudig en verliep probleemloos. Iedereen rekende
zijn verbruik elke avond netjes af.
Zo vlot en probleemloos als de heenreis per auto op zondag was verlopen,
zo traag en enerverend verliep het einde van de terugreis. Op de
Brusselse Ring stond een grote file, waardoor de reistijd met ongeveer
een uur toenam.
De camionette vertrok in Wershofen om 14u15 en arriveerde pas om 18u20
in Denderleeuw.
Het uitladen van de fietsen en bagage gebeurde dit keer uitzonderlijk
niet aan ons lokaal (waar een trappistenavond plaatsvond), maar aan de
overkant van het dorpsplein, aan café De Vlaamse Leeuw.
|